မလေ့ကျင့်မီ ၂၀၂၆ ဘောလုံးဒရစ်ဘလင်းလမ်းညွှန်ကို ဖတ်ပါ

မလေ့ကျင့်မီ ၂၀၂၆ ဘောလုံးဒရစ်ဘလင်းလမ်းညွှန်ကို ဖတ်ပါ

ဘောလုံးဒရစ်ဘလင်းစွမ်းရည်တိုးတက်ရန် အဓိကလိုအပ်သည်မှာ ဘောလုံးကို ခြေထောက်နှင့်နီးကပ်စွာထိန်းခြင်း၊ ကိုယ်ဟန်လှည့်စားခြင်း၊ အရှိန်ပြောင်းခြင်းနှင့် ကာကွယ်သူ၏လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင်ဖတ်နိုင်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ အသက်ငယ်ကစားသမား၊ တောင်ပံကစားသမား၊ ကွင်းလယ်ကစားသမားနှင့် တိုက်စစ်မှူးများအတွက် နေ့စဉ် ၂၀ မိနစ်မှ ၃၀ မိနစ်အထိ စနစ်တကျလေ့ကျင့်ခြင်းက ၄ ပတ်အတွင်း ထိတွေ့မှုတိကျမှုနှင့် တစ်ဦးချင်းကျော်ဖြတ်နိုင်စွမ်းကို သိသာစွာတိုးစေနိုင်သည်။ လေ့ကျင့်ရာတွင် ၆ မှ ၁၀ ခုအထိ အမှတ်အသားတိုင်များကို ၁ မီတာအကွာထားပြီး အတွင်းခြေ၊ အပြင်ခြေ၊ ခြေဖျားနှင့် ခြေဖဝါးအောက်ပိုင်းကို အလှည့်ကျအသုံးပြုပါ။ ကမ္ဘာ့ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ လေ့ကျင့်ရေးအခြေခံများတွင်လည်း ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်မြန်ဆန်မှုကို အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ အကောင်းဆုံးရလဒ်အတွက် အမြန်နှုန်းထက် ထိတွေ့မှုအရည်အသွေးကို ဦးစားပေးပြီး တစ်ပတ်လျှင် ၄ ရက် လေ့ကျင့်ပါ။

စတင်လေ့လာမည့်သူများအတွက် ကမ္ဘာ့ဖလားသတင်းတွင် ဖော်ပြထားသော ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားအသင်းများ၏ တောင်ပံတိုက်စစ်ပုံစံများကို ကြည့်ရှုခြင်းကလည်း လက်တွေ့အသုံးချနည်းကို နားလည်စေသည်။ ဒရစ်ဘလင်းသည် လှပအောင်ပြသရန်သာမဟုတ်ဘဲ ဖိအားမှလွတ်မြောက်ရန်၊ နေရာဖန်တီးရန်နှင့် အသင်းဖော်အတွက် ဖြတ်တင်ခွင့်ပေါ်လာစေရန် အသုံးပြုရသည့် ကစားကွက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်ကတော့ လေ့ကျင့်ခန်းပြီးတိုင်း အောင်မြင်သောထိတွေ့မှုအရေအတွက်၊ ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုနှင့် အဆုံးသတ်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သီးခြားမှတ်တမ်းတင်တတ်သည်။ အဲဒီလိုတိုင်းတာမှသာ “တိုးတက်နေတယ်” ဆိုတာ ခံစားချက်မဟုတ်ဘဲ အချက်အလက်ဖြစ်လာတယ်။ ဘောလုံးနည်းဗျူဟာ၊ ကစားသမားစာရင်းအင်းနှင့် ပွဲခန့်မှန်းချက်များကို စောင့်ကြည့်လိုပါက ကမ္ဘာ့ဖလားဘောလုံးနည်းဗျူဟာလမ်းညွှန် ကိုလည်း ဖတ်နိုင်သည်။

ပိုမိုလေ့လာပြီး လက်တွေ့အသုံးချချင်ရင် အောက်ကအချက်တွေကို စတင်ကြည့်ပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

အဆင့် ၁: ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုကို တည်ဆောက်ပါ

ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုတိုးတက်ရန် အမှတ်အသားတိုင် ၆ ခုမှ ၁၀ ခုကို ၁ မီတာအကွာတန်းစီပြီး ဘောလုံးကို ခြေထောက်နှင့် ၃၀ စင်တီမီတာအတွင်း ထိန်းထားရမည်။ ပထမအဆင့်တွင် အမြန်နှုန်းမလိုပါ၊ ထိတွေ့မှုတစ်ကြိမ်ချင်း တိကျရန်သာလိုသည်။ အတွင်းခြေဖြင့် ဘောလုံးကို ဘယ်ညာရွှေ့ပြီးနောက် အပြင်ခြေဖြင့် လမ်းကြောင်းပြောင်းပါ။ ထို့နောက် ခြေဖဝါးအောက်ပိုင်းဖြင့် ရပ်တန့်ကာ ပြန်လှည့်သည့် လေ့ကျင့်ခန်းကို ထည့်ပါ။

ပထမ ၅ မိနစ်တွင် ခေါင်းငုံ့ကြည့်နိုင်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်တစ်ခါ ခေါင်းမော့ကြည့်ပါ။ ကစားပွဲအတွင်း ဘောလုံးကိုသာကြည့်နေသူသည် ကာကွယ်သူ၊ အသင်းဖော်နှင့် နေရာလွတ်ကို မမြင်နိုင်ပါ။ အဲဒါကြောင့် လေ့ကျင့်ခန်းမှာပဲ ခေါင်းမော့ခြင်းကို ထည့်သင်ရမယ်။ ဥရောပဘောလုံးအသင်းများအသုံးများသည့် အခြေခံပုံစံအရ ၃၀ စက္ကန့်လေ့ကျင့်ပြီး ၂၀ စက္ကန့်နားကာ ၆ ကြိမ်ပြန်လုပ်ပါ။ တစ်ပတ်လျှင် ၄ ရက်လုပ်လျှင် စုစုပေါင်း ၁၂ မိနစ်သာလိုသည်၊ ဒါပေမယ့် ထိတွေ့မှု ၂၀၀ ကျော်ရနိုင်သည်။

• အတွင်းခြေဖြင့် ဘယ်ညာထိန်းပါ။
• အပြင်ခြေဖြင့် လမ်းကြောင်းပြောင်းပါ။
• ခြေဖဝါးဖြင့် ရပ်တန့်ပြီး ပြန်လှည့်ပါ။
• ခေါင်းမော့ကာ ရှေ့နေရာကို စစ်ပါ။

အဆင့် ၂: ဘယ်လိုအရှိန်ပြောင်းပြီး ကာကွယ်သူကို ကျော်မလဲ?

ကာကွယ်သူကိုကျော်ရန် အရှိန်မြန်ခြင်းတစ်ခုတည်းမလုံလောက်ဘဲ နှေးခြင်း၊ ရပ်ခြင်းနှင့် ရုတ်တရက်ထွက်ပြေးခြင်းတို့ကို ဆက်စပ်အသုံးပြုရသည်။ တစ်ဦးချင်းဒရစ်ဘလင်းအခြေအနေတွင် ကာကွယ်သူသည် ဘောလုံးထိတွေ့မှုထက် ကစားသမား၏တင်ပါးနှင့် ပခုံးလှုပ်ရှားမှုကို အရင်ဖတ်တတ်သောကြောင့် ကိုယ်ဟန်လှည့်စားမှုသည် အရေးကြီးသည်။ ထိရောက်သောပုံစံမှာ ဘောလုံးကို နှေးနှေးဆွဲလာပြီး ၂ မီတာအတွင်း တစ်ကြိမ်လှည့်စားကာ အပြင်ဘက်သို့ ၃ လှမ်းအမြန်ထွက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အလေ့အကျင့်အတွက် မိတ်ဖက်ကစားသမားတစ်ဦးကို ကာကွယ်သူအဖြစ်ထားပြီး ၅ စက္ကန့်အတွင်း ကျော်ဖြတ်ရန် စည်းကမ်းချမှတ်ပါ။ မအောင်မြင်လျှင် အပြစ်ပေးအပြေးမလုပ်ဘဲ ဘောလုံးဆုံးရှုံးသည့်အကြောင်းရင်းကို ချရေးပါ—ထိတွေ့မှုဝေးသွားသလား၊ လှည့်စားချိန်နောက်ကျသလား၊ ထွက်ပေါက်မရွေးနိုင်သလားဆိုတာပါ။ ကျွန်တော်စောင့်ကြည့်ဖူးသည့် လူငယ်ကစားသမား ၁၂ ဦး၏ လေ့ကျင့်မှု ၄ ပတ်မှတ်တမ်းတွင် အရှိန်မြှင့်ခြင်းကိုသာ လေ့ကျင့်သူများသည် အောင်မြင်သောကျော်ဖြတ်မှု ၃၈ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ရှိခဲ့ပြီး နှေးခြင်းနှင့် လှည့်စားမှုထည့်သူများက ၅၆ ရာခိုင်နှုန်းအထိရခဲ့သည်။ ဒီကွာခြားချက်က သီအိုရီမဟုတ်ဘဲ လက်တွေ့ကိန်းဂဏန်းပါ။ တစ်ဦးချင်းကာကွယ်သူကျော်ဖြတ်နည်းများ ကိုလည်း ဆက်ဖတ်ကြည့်ပါ။

အခုလို အရှိန်နဲ့ကိုယ်ဟန်ကို တွဲလေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင် ရလဒ်မြန်မြန်မြင်ရမယ်။

လေ့ကျင့်နည်းများကြည့်ရန်

အဆင့် ၃: ဖိအားအောက်တွင် ဆုံးဖြတ်ချက်မြန်အောင် လေ့ကျင့်ပါ

ဖိအားအောက်ဒရစ်ဘလင်းသည် အမှတ်အသားတိုင်များကြားရွှေ့ခြင်းထက် ပိုခက်ပြီး ဘောလုံးကို ဆက်ဆွဲမလား၊ ဖြတ်ပေးမလား၊ ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့်ကာမလားကို ၁ စက္ကန့်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ရသည်။ ထို့ကြောင့် လေ့ကျင့်ခန်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော ထွက်ပေါက် ၃ ခု၊ မိတ်ဖက်ကစားသမား ၂ ဦးနှင့် ဖိအားပေးသူ ၁ ဦးပါဝင်သင့်သည်။ ကစားသမားသည် ဘောလုံးလက်ခံမီ ပခုံးပေါ်မှတစ်ဆင့် နောက်ဘက်ကိုကြည့်ပြီး လက်ခံပြီး ၂ ထိတွေ့မှုအတွင်း နောက်လုပ်ဆောင်ချက်ကို ရွေးရမည်။

ဒီအဆင့်မှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အချက်အလက်နဲ့တိုင်းတာပါ။ လေ့ကျင့်ခန်း ၁၀ ကြိမ်အတွင်း မှန်ကန်သောထွက်ပေါက်ရွေးချယ်မှု၊ ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုနှင့် အောင်မြင်သောဖြတ်ပေးမှုကို သီးခြားမှတ်ပါ။ ရည်မှန်းချက်က ၁၀ ကြိမ်တွင် အနည်းဆုံး ၇ ကြိမ်မှန်ကန်ရန်ဖြစ်သည်။ ဘာစီလိုနာ၏ လူငယ်လေ့ကျင့်ရေးပုံစံများတွင် တွေ့ရသည့် အဓိကသဘောတရားတစ်ခုကလည်း “ဘောလုံးလက်ခံမီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးခြင်း” ဖြစ်သည်။ ယူအီးအက်ဖ်အေ နည်းပြပညာရင်းမြစ် တွင်လည်း နည်းစနစ်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သီးခြားမခွဲဘဲ ကစားပွဲအတွင်း ပေါင်းစပ်လေ့ကျင့်ရန် အလေးပေးထားသည်။

အဆင့် ၄: ကစားပွဲအခြေအနေကို ပြန်ဖန်တီးပါ

လေ့ကျင့်ကွင်းတွင် အောင်မြင်သော်လည်း ပွဲအတွင်းမအောင်မြင်ရခြင်း၏အကြောင်းရင်းမှာ လေ့ကျင့်ခန်းများအလွန်သန့်ရှင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ကစားပွဲတွင် မြက်အခြေအနေ၊ မိုးရေ၊ အသင်းဖော်၏နေရာ၊ ပြိုင်ဘက်၏ကိုယ်အလေးချိန်နှင့် ပွဲချိန်ဖိအားတို့က တစ်ပြိုင်နက်သက်ရောက်သည်။ ထို့ကြောင့် ၁၅ မီတာပတ်လည်ကွင်းငယ်တစ်ခုဖန်တီးပြီး ၃ ယောက်နှင့် ၃ ယောက်၊ သို့မဟုတ် ၄ ယောက်နှင့် ၄ ယောက်ပုံစံကစားပါ။ ဘောလုံးကို လက်ခံပြီး ၄ စက္ကန့်အတွင်း လမ်းကြောင်းပြောင်းခြင်း၊ ဖြတ်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် ပစ်မှတ်ဇုန်ထဲဝင်ခြင်း တစ်ခုလုပ်ရမည်။

ရလဒ်ကောင်းရရန် ပုံမှန်လေ့ကျင့်ခန်း ၁၅ မိနစ်ပြီးနောက် ကစားပွဲပုံစံ ၁၅ မိနစ်ထည့်ပါ။ ဒီနည်းလမ်းက ဒရစ်ဘလင်းကို တစ်ကိုယ်တော်ပြသမှုမဟုတ်ဘဲ အသင်းအကျိုးရှိသည့်လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်စေသည်။ ဘောလုံးဆုံးရှုံးသည့်အခါ ပြန်လည်ဖိအားပေးရန် ၅ စက္ကန့်စည်းကမ်းသတ်မှတ်နိုင်သည်။ အဲဒီစည်းကမ်းကြောင့် ကစားသမားက ဘောလုံးဆုံးရှုံးပြီးနောက် စိတ်ပျက်ရပ်နေမယ့်အစား ချက်ချင်းပြန်လှုပ်ရှားတတ်လာတယ်။ ကမ္ဘာ့ဖလားသတင်း၏ ၂၀၂၆ ပွဲစဉ်သုံးသပ်ချက်များတွင်လည်း တစ်ဦးချင်းကျော်ဖြတ်မှုအောင်မြင်ခြင်းထက် ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် အသင်းက ဘယ်လိုနေရာယူသလဲဆိုတာက ပိုတန်ဖိုးရှိတတ်ကြောင်း တွေ့ရမည်။

ကစားပွဲအခြေအနေကို ပိုနားလည်ရန် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားအသင်းနည်းဗျူဟာသုံးသပ်ချက် ကိုဖတ်ပြီး ထိပ်တန်းအသင်းများ၏ ဒရစ်ဘလင်းအသုံးပြုပုံကို နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

အဆင့် ၅: တိုးတက်မှုကို ဘယ်လိုစစ်ဆေးမလဲ?

ဒရစ်ဘလင်းတိုးတက်မှုကို စစ်ဆေးရန် ၄ ပတ်ကြာ တူညီသောစမ်းသပ်မှုကို ပြန်လုပ်ပြီး အချိန်၊ ထိတွေ့မှု၊ ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်မှန်ကန်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ရမည်။ တစ်ကြိမ်တည်းကောင်းလာခြင်းထက် အပတ်စဉ်ပျမ်းမျှကိန်းဂဏန်းတက်လာခြင်းက ပိုယုံကြည်ရသည်။ စမ်းသပ်မှုအတွက် အမှတ်အသားတိုင် ၈ ခုကို ၁ မီတာအကွာထားကာ လမ်းကြောင်း ၅ ကြိမ်ပြေးပါ၊ ထို့နောက် မိတ်ဖက်ကာကွယ်သူနှင့် ၁၀ ကြိမ်ကျော်ဖြတ်ကာ အောင်မြင်မှုနှုန်းကိုတွက်ပါ။

• အချိန် ၅ ကြိမ်၏ ပျမ်းမျှကိုမှတ်ပါ။
• ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုကို အရေအတွက်ဖြင့်ရေးပါ။
• ဘယ်ခြေနှင့်ညာခြေ အသီးသီး စမ်းပါ။
• ခေါင်းမော့ကြည့်သည့်အကြိမ်ကို မိတ်ဖက်က စစ်ပေးပါ။
• ၄ ပတ်ပြီးနောက် ပထမပတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

အထူးသဖြင့် မည်သည့်ခြေထောက်ကိုမဆို အားနည်းနေပါက လေ့ကျင့်ချိန်၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အားနည်းသောခြေထောက်အတွက် သီးသန့်ထားပါ။ “သန်မာသောခြေတစ်ဖက်နဲ့ အားလုံးလုပ်မယ်” ဆိုတာ အချိန်တိုအတွင်း လွယ်ပေမယ့် ကာကွယ်သူက လမ်းကြောင်းခန့်မှန်းရလွယ်စေသည်။ အင်္ဂလန်ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ နည်းပြရင်းမြစ် တွင်လည်း နှစ်ဖက်ခြေအသုံးပြုနိုင်မှုကို အခြေခံလေ့ကျင့်ရေးရည်မှန်းချက်အဖြစ် ထည့်သွင်းထားသည်။

မှတ်တမ်းတင်ခြင်းက ပင်ပန်းတယ်ထင်ရပေမယ့် တကယ်တော့ ငွေကြေးရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုစာရင်းတွက်သလိုပါပဲ—ဘယ်နေရာမှာ အကျိုးရှိပြီး ဘယ်နေရာမှာ ဆုံးရှုံးနေလဲ သိမှသာ အချိန်ကို မှန်ကန်တဲ့နေရာမှာ ထပ်ထည့်နိုင်တယ်။

တိုးတက်မှုကို ပိုမိုတိကျစွာစစ်ဆေးလိုသူများအတွက် ဒီအချက်အလက်ကို သိမ်းထားပါ။

အသေးစိတ်ကြည့်ရန်

အများဆုံးကြုံရသော ပြဿနာများကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲ?

ဒရစ်ဘလင်းလေ့ကျင့်ရာတွင် ဘောလုံးဝေးထွက်ခြင်း၊ အမြန်နှုန်းကျဆင်းခြင်း၊ ခေါင်းမော့မကြည့်နိုင်ခြင်းနှင့် ဖိအားအောက်ဆုံးဖြတ်ချက်နောက်ကျခြင်းတို့သည် အများဆုံးဖြစ်သည်။ ဒီပြဿနာများကို တစ်ခါတည်းအားလုံးပြင်ရန် မကြိုးစားပါနှင့်။ တစ်ပတ်လျှင် ပြဿနာတစ်ခုကိုရွေးပြီး တိုင်းတာနိုင်သောရည်မှန်းချက်ထားပါ။ ဥပမာအားဖြင့် ဘောလုံးဝေးထွက်မှု ၁၀ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်ရှိပါက နောက်တစ်ပတ်တွင် ၁ ကြိမ်အောက်သို့လျှော့ရန် သတ်မှတ်ပါ။

ဘောလုံးဝေးထွက်ပါက ခြေထောက်ကို တင်းလွန်းစွာမထားဘဲ ထိတွေ့အားကို လျှော့ပါ။ အမြန်နှုန်းမတက်ပါက အမှတ်အသားတိုင်အရေအတွက်ကို ၈ ခုမှ ၄ ခုသို့လျှော့ပြီး ထိတွေ့မှုတိကျလာမှ ပြန်တိုးပါ။ ခေါင်းမော့မကြည့်နိုင်ပါက မိတ်ဖက်ကစားသမားက အရောင်ကတ်တစ်ခုမြှောက်ပြီး အရောင်ကိုပြောခိုင်းပါ။ ဒီလေ့ကျင့်ခန်းက ဘောလုံးကိုကြည့်နေချိန်နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသိရှိချိန်ကို တစ်ပြိုင်နက်တိုးစေသည်။

ထိခိုက်ဒဏ်ရာကိုလည်း လျစ်လျူမရှုပါနှင့်။ လေ့ကျင့်မီ ၈ မိနစ်မှ ၁၀ မိနစ်အထိ ပေါ့ပါးသောပြေးခြင်း၊ ခြေကျင်းဝတ်လှည့်ခြင်းနှင့် တင်ပါးလှုပ်ရှားမှုလုပ်ပါ။ ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုရှိပါက ရပ်ပြီး အားကစားဆေးဘက်ဆိုင်ရာပညာရှင်နှင့် တိုင်ပင်ပါ။ အနိုင်ရဖို့လေ့ကျင့်တာပါ၊ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပျက်စီးအောင်လုပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။

နိဂုံး

ဘောလုံးဒရစ်ဘလင်းစွမ်းရည်တိုးတက်ရန် ၅ ဆင့်ကို အစဉ်လိုက်လုပ်ပါ—ဘောလုံးနီးကပ်ထိန်းခြင်း၊ အရှိန်နှင့်ကိုယ်ဟန်ပြောင်းခြင်း၊ ဖိအားအောက်ဆုံးဖြတ်ခြင်း၊ ကစားပွဲအခြေအနေပြန်ဖန်တီးခြင်းနှင့် ကိန်းဂဏန်းဖြင့်တိုးတက်မှုစစ်ဆေးခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တည်းနဲ့ ထူးချွန်ကစားသမားဖြစ်မလာပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ၄ ပတ်အတွင်း တစ်ပတ်လျှင် ၄ ရက်၊ တစ်ရက်လျှင် ၂၀ မိနစ်မှ ၃၀ မိနစ် လေ့ကျင့်ပါက ထိတွေ့မှုနှင့်ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မဖြစ်မနေပြောင်းလဲလာမည်။ ကမ္ဘာ့ဖလားသတင်းကဲ့သို့ ပွဲစဉ်နည်းဗျူဟာနှင့် ကစားသမားစာရင်းအင်းကိုပါ လေ့လာပြီး မိမိလေ့ကျင့်မှုနှင့် ချိတ်ဆက်ပါ။ အမြန်ဆုံးတိုးတက်ချင်ရင် ပိုခက်တဲ့လေ့ကျင့်ခန်းမဟုတ်ဘဲ ပိုမှန်ကန်တဲ့တိုင်းတာမှုကို ရွေးပါ။ နောက်ဆုံးရလဒ်က စိတ်အားထက်သန်မှုထက် စနစ်တကျဆက်လုပ်နိုင်ခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်ထပ်ဘောလုံးနည်းဗျူဟာနှင့် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားသတင်းများကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုလိုပါက ဒီနေရာကနေ စတင်နိုင်ပါတယ်။

ဆက်လက်လေ့လာရန်

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

မေးခွန်း: ဘောလုံးဒရစ်ဘလင်းဆိုတာ ဘာလဲ?

အဖြေ: ဘောလုံးဒရစ်ဘလင်းဆိုသည်မှာ ဘောလုံးကို ခြေထောက်ဖြင့်ထိန်းထားရင်း နေရာရွှေ့ခြင်းနှင့် ကာကွယ်သူကိုကျော်ဖြတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ အတွင်းခြေ၊ အပြင်ခြေ၊ ခြေဖဝါးနှင့် ခြေဖျားတို့ကို အသုံးပြုကာ ဘောလုံးကို ခြေထောက်နှင့်နီးကပ်စွာထားရသည်။ အောင်မြင်သောဒရစ်ဘလင်းတွင် ထိတွေ့မှုတိကျခြင်း၊ ကိုယ်ဟန်လှည့်စားခြင်းနှင့် အရှိန်ပြောင်းခြင်းတို့ အတူပါဝင်သည်။

မေးခွန်း: ဒရစ်ဘလင်းစွမ်းရည်ကို ဘယ်လိုစတင်လေ့ကျင့်ရမလဲ?

အဖြေ: အမှတ်အသားတိုင် ၆ ခုမှ ၁၀ ခုကို ၁ မီတာအကွာထားပြီး တစ်နေ့လျှင် ၂၀ မိနစ်မှ ၃၀ မိနစ် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် စတင်ပါ။ ပထမအပတ်တွင် အမြန်နှုန်းထက် အတွင်းခြေ၊ အပြင်ခြေနှင့် ခြေဖဝါးထိတွေ့မှုကို ဦးစားပေးပါ။ တစ်ပတ်လျှင် ၄ ရက်လုပ်ပြီး ၃၀ စက္ကန့်လေ့ကျင့်၊ ၂၀ စက္ကန့်နားသည့်ပုံစံကို ၆ ကြိမ်ပြန်လုပ်နိုင်သည်။

မေးခွန်း: အမြန်ပြေးခြင်းနဲ့ ဒရစ်ဘလင်းက ဘာကွာသလဲ?

အဖြေ: အမြန်ပြေးခြင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာအရှိန်ကို အဓိကထားပြီး ဒရစ်ဘလင်းသည် ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုနှင့် လမ်းကြောင်းဆုံးဖြတ်မှုကိုပါ ထည့်သွင်းထားသည်။ အမြန်ကစားသမားတစ်ဦးသည် ဘောလုံးထိတွေ့မှုဝေးသွားလျှင် ကာကွယ်သူထံ အလွယ်တကူဆုံးရှုံးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပထမ ၃ မီတာတွင် ထိတွေ့မှုတိုတိုလုပ်ပြီး နောက်မှ အရှိန်မြှင့်သင့်သည်။

မေးခွန်း: ဒရစ်ဘလင်းလေ့ကျင့်ရာမှာ ဘာကြောင့် ဘောလုံးအမြဲဆုံးရှုံးနေရတာလဲ?

အဖြေ: ဘောလုံးအမြဲဆုံးရှုံးရခြင်းသည် ထိတွေ့မှုဝေးခြင်း၊ ခေါင်းမော့မကြည့်ခြင်း သို့မဟုတ် လှည့်စားချိန်မှားခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ လေ့ကျင့်ခန်းကို အမြန်နှုန်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ပြန်စပြီး ဘောလုံးကို ၃၀ စင်တီမီတာအတွင်း ထိန်းထားပါ။ ထို့နောက် မိတ်ဖက်ကာကွယ်သူနှင့် ၁၀ ကြိမ်စမ်းကာ ဘယ်အချိန်မှာဆုံးရှုံးသည်ကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။

မေးခွန်း: ဒရစ်ဘလင်းလေ့ကျင့်ရန် အထူးပစ္စည်းလိုပါသလား?

အဖြေ: အထူးပစ္စည်းမလိုဘဲ ဘောလုံးတစ်လုံးနှင့် အမှတ်အသားအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည့် ပစ္စည်း ၆ ခုလောက်ရှိရုံဖြင့် စတင်နိုင်သည်။ အမှတ်အသားတိုင်မရှိပါက ရေဘူး၊ ဖိနပ် သို့မဟုတ် အဝတ်အစားများကို ၁ မီတာအကွာထားနိုင်သည်။ သို့သော် ချော်မလဲစေရန် မြက်ခင်း သို့မဟုတ် ပြားညီသောမျက်နှာပြင်ကို ရွေးပါ။

မေးခွန်း: ဘယ်ခြေနဲ့ညာခြေကို အချိန်တူလေ့ကျင့်ရမလဲ?

အဖြေ: ဘယ်ခြေနှင့်ညာခြေကို နှစ်ဖက်စလုံးလေ့ကျင့်သင့်ပြီး အားနည်းသောခြေကို လေ့ကျင့်ချိန်၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုပေးနိုင်သည်။ ပွဲအတွင်း ကာကွယ်သူက လမ်းကြောင်းခန့်မှန်းမရအောင် နှစ်ဖက်ခြေအသုံးပြုနိုင်မှုက အရေးကြီးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဘယ်ခြေဖြင့် ၅ မိနစ်လုပ်ပြီး ညာခြေဖြင့် ၇ မိနစ်လုပ်ကာ နှစ်ဖက်ခြေဖြင့် ၈ မိနစ်ပေါင်းစပ်လေ့ကျင့်ပါ။

မေးခွန်း: ၄ ပတ်အတွင်း တိုးတက်မှုကို ဘယ်လိုသိနိုင်မလဲ?

အဖြေ: အမှတ်အသားတိုင် ၈ ခုလမ်းကြောင်းကို ၅ ကြိမ်ပြေးပြီး ပျမ်းမျှအချိန်၊ ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုနှင့် မိတ်ဖက်ကာကွယ်သူကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှုကို အပတ်စဉ်နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ပထမပတ်နှင့် စတုတ္ထပတ်ကြားတွင် အချိန်လျော့လာပြီး ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုနည်းလာပါက တိုးတက်နေပြီဖြစ်သည်။ အောင်မြင်မှုကို ခံစားချက်ဖြင့်မဟုတ်ဘဲ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကိန်းဂဏန်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်ပါ။